Mola e non mola

Non mola nada cando abres unha botella ou lata de calquer tipo de refresco, o gas comeza a subir e acabas todo pringado...

Mola moito cando estás na cama pensando que tes que levantarte cedo para ir a estudar/traballar, ¡¡¡e daste conta de que é festivo!!!

Non mola cando acabas de facer algo totalmente espectacular (que seguramente na vida o poderás repetir), e ninguén estaba mirando.

Tampouco mola que estés practicando un truco de maxia e cando o vas a ensinar a alguén, non che saia.

Mola cando vas pola rúa, tropezas, pero logras manter o equilibrio e non caerte.

Non mola saír da casa e darte conta de que levas a camiseta ao revés (sí, isto pasoume).

E sobre todo, non mola ir de primero nunca competición e que pase isto:


Pa cagarse en Ros!

No me digáis que no es pa cagarse en Ros que justo el fin de semana que reaparece una pequeñisisisérrima colaboración de Antón & Txury y esta un@ hasta los h***** de curro con el ordenador un mardito troyano entra y se cuela sin permiso...

CAGO EN ROSSSSSSSSS!!!!!!!!

Monodosis de Zapping o pasado "finde"

Este sábado pasado houbo unha pequena ración de Zapping(Yes!) que podemos podemos descargar no podcast oficioso por cortesía de Galiciandreamer e o Podcastero Enmascarado.

Con que pouco nos conformamos xa... QUE VOLVA ZAPPING(YES!)

Taboleiro: Xa se pode ver a Torre de Antón

O alcalde presenta na sala municipal de Durán Loriga a exposición Torremanía de apoio á candidatura do faro romano

O alcalde da Coruña, Javier Losada, inaugurou a exposición Torremanía, na que dez artistas coruñeses ofrecen a súa visión do faro romano sobre unha reprodución da Torre de Hércules. O alcalde, tras destacar a gran calidade artística dos profesionais que protagonizan esta primeira parte do proxecto, pediu a participación de empresas, comercios e particulares que queiran, á súa vez, achegar a súa interpretación artística sobre a Torre. As obras realizouse sobre unha reprodución da Torre de dous metros de altura que permitiu traballar aos artistas con distintas técnicas pictóricas, fotográficas e audiovisuais. A mostra atópase en en a sala municipal de Durán Loriga e poderá visitarse ata o 13 de abril.


Os artistas participantes son os seguintes: Manuel Vilariño (fotógrafo e pintor), Miguelanxo Prado (debuxante), Xosé Díaz (deseñador gráfico), Vicente Prego (pintor), María Luaces (deseñadora gráfica), Juan do Outeiro (pintor), Xurxo Gómez-Chao (pintor), Lara Pintos (pintora), Antón Lezcano (deseñador e creativo publicitario), e Noemí Otamendi (deseñadora e fotógrafa).

Esta achega dos artistas coruñeses é só o primeiro paso dunha iniciativa que, como explicou o rexedor, pretende potenciar a imaxe da Torre como aceno de identidade da cidade e facela presente en todos os ámbitos da vida cotiá. "Queremos que a Torre véxase nas rúas, nas sedes das empresas, nos escaparates dos comercios, nas aulas. Pero queremos que sexa a Torre de cada un, coa visión particular de cada coruñés sobre o noso faro da humanidade", subliñou o alcalde.

Para iso, ademais do modelo de dous metros, o Concello porá a disposición dos cidadáns un modelo da Torre de menor tamaño (uns 50 centímetros de altura) que poderá ser colocada en escaparates ou comercios.

O alcalde animou a empresas e particulares a sumarse a esta iniciativa municipal que irá acompañada doutros eventos programados en apoio da candidatura da Torre de Hércules.

Relación de artistas participantes

MANUEL VILARIÑO. Fotógrafo, poeta e pintor. Premio Nacional de Fotografía concedido polo Ministerio de Cultura en 2007.

Manuel Vilariño nace na Coruña, en 1952. Fotógrafo, poeta, pintor, inventor de realidades, comezou a expor como fotógrafo na mostra colectiva en Ferrol, en 1983 facéndoo máis tarde en diversas cidades de Galicia, España, Europa e Estados Unidos. As súas primeiras exposicións individuais datan de 1982, en Vigo e A Coruña. Despois viaxou a numerosos paises. India e Etiopía determinan trazos esenciais da súa obra. A súa consagración chégalle en 2002, cando acolle unha importante exposición súa o Centro Galego de Arte Contemporáneo, en Santiago de Compostela, con estudos sobre a súa obra de Fernández-Cid, Chantal Maillard, Félix Duque e Alberto Ruiz de Samaniego.

Vincúlaselle a un mundo inclasificable, de soidade e silencio, estraño a xeracións e tendencias, aínda que relacionable con moi concretos antecedentes. Interesado pola poesía e a filosofía, experimentador da fotografía, a súa obra é consecuencia dun mundo esencial e reflexivo, as súas naturezas mortas hondamente evocadoras da cultura oriental ou do barroco español sorprenden pola súa potencia poetica.

Na súa traxectoria, conviven o branco e negro e a cor como un continuado intento de fusionar valores da naturalezacon aspectos de cariz cultural, nun panteismo objetual que oscila entre os extremos do relixioso e o profano, do sacro e o proscrito.

Nocións en torno ao límite, o sacro, o sublime, ou a soidade do tempo no devir da vida e a morte, repousan nas metáforas e simbolos das súas composicións, dunha beleza austera e clásica, protagonizadas por animais, acompañados ás veces doutros elementos alegóricos como caveiras, especias, froitas, velas ou ferramentas. A súa obra figura no Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía de Madrid, CGAC de Santiago de Compostela, Fine Arts Museum de Houston, Colección Coca-Cola, Museo de Arte Contemporáneo Unión Fenosa da Coruña e outros moitos de España, Europa e Estados Unidos, así como en importantes coleccións institucionais, entre elas a da Xunta de Galicia.

En 2007 a súa obra representa a España na 52ª Bienal de Venecia. Ese mesmo ano foi galardoado co Premio Nacional de Fotografía que outorga o Ministerio de Cultura de España.

Ultimas Exposicións Individuais (Selección) :

2008: Carlos Carvalho Arte Contemporánea. Lisboa

2007: 52ª Bienal de Venecia. Pavillón de España. Venecia. Galería Metta. Madrid

2005: Galería Trinta. Santiago de Compostela.Galería Bacelos. Vigo.

2004: Museo Estremeño e Iberoamericano de Arte Contemporánea. Badaxoz. Fundación D. Luís I . Lisboa.

2002: Galerie Lle Chateau D'eau. Toulouse. Centro Galego de Arte Contemporánea . Santiago. Galería Spectrum Sotos. Zaragoza. Galería Fabrícaa. Madrid.

VICENTE PREGO. A Coruña, 1957. Pintor

Vicente Prego Vázquez nace na Coruña en 1957. Licenciado na Facultade de Belas Artes de Pontevedra, iniciou a súa carreira expositiva en 1985 con mostras en Santiago, Vigo e A Coruña. Plásticamente fórmase na Escola de Artes e Oficios Mestre Mateo, de Santiago de Compostela. Participou nas dúas primeiras mostras de Unión Fenosa e a súa obra mostrouse nos certames Arco de Madrid e Díaz Pardo, que patrocinou a Deputación da Coruña en 1991. Ten obras en diferentes institucións nacionais e estranxeiras.

A obra deste artista fluctúa entre o conceptualismo e o informalismo de estrutura xeométrica. As súas gamas son neutras, en negros, terras e sienas, cunha referencia formal mínima en brancos. Insinúa paisaxes ou interiores onde os obxectos son sínteses de trazos para alargalos dun ambiente que os dilúe en azuis e grises. Hai nel modos de gravador, aínda que é con esta faceta coa que se mostra en público.

NOEMI OTAMENDI CURRAIS. A Coruña, 1975. Deseñadora gráfica e fotógrafa.

Licenciada en Belas Artes, na Especialidade de Deseño e Audiovisuais, na Facultade de Belas Artes de Pontevedra, Noemi Otamendies participou en numerosos certames artísticos, habendo obtido o primeiro premio no XXI Certame de Pintura do Concello de Cambre, ademais de participar en másteres de estudos fotográficos en Reino Unido ao obter bolsas da Fundación Barrié da Maza.

A súa obra foi seleccionada para exposicións en Madrid, Londres, A Coruña e Santiago de Compostela, habendo participado en exposicións no MAC-Midlands Art Centre de Birmingham, a Focal Point Gallery, de Essex; a Tart Gallery de Londres, así como en diversas galerías británicas, exposicións colectivas no Metro de Londres, ou a Mostra Unión Fenosa.

XURXO GÓMEZ-CHAO. A Coruña, 1960. Pintor

A formación deste artista nacido na Coruña en 1960 verase marcada pola súa estancia en Valencia durante a primeira metade da década dos 80, onde se licencia en Belas Artes pola facultade de San Carlos (1979/85) e, na que a súa obra evolucionase desde uns inicios figurativo-coloristas ata un expresionismo simbólico de densos empastes matéricos. Cabe destacar os seus abigarrados paisaxes con representacións de columnas, monólitos ou cariatides; as súas series de bicicletas ou as naturezas mortas onde entre os espesos grumos matéricos pódense atisbar esqueletos de peixes dun feroz expresionismo.

Durante estes anos colabora e participa de experiencias como Gruporzán, coa que acode a Arco en 1988, ou Celtic Vission; así como iniciativas como Novíssimos ou publicacións de expresión plástica e literaria como Luzes de Galicia ou A Naval.

O seu traslado a París en 1989 (é bolseiro pola Deputación Coruñesa para cursar estudos na Ecole Nationale Superieure deas Beaux Arts) será un importante punto de referencia para a evolución do seu traballo durante os anos 90. Este vólvese máis sereno, cun apreciable compoñente filosófico-orientalista e unha progresiva marxinación dos elementos figurativos a favor dos ornamentais. A obra se dualiza, se fragmenta e ao mesmo tempo se existencializa.

A súa obra forma parte de museos e coleccións públicas e privadas, talles como: Museo de Arte Contemporáneo Carlos Maside (O Castro, A Coruña), Biblioteca Nacional (Madrid), Pinacoteca Municipal (A Coruña), The Bank of Ireland Collection (Dublín, Irlanda), Colección Morgan Stanley Dean Witter, Museo de Belas Artes (A Coruña), Museo do Constructivismo Español (Marbella, Málaga), Centro de Gravado Contemporáneo (A Coruña), Pinacoteca Municipal (Alcobendas, Madrid), Fondos da Excma. Deputación da Coruña, Cámara Municipal de Vila Franca de Xira (Portugal), Fundación Rodríguez Igrexas (Xunta de Galicia), e a Colección Caixa Galicia (A Coruña).

JUAN MARTÍNEZ DO OUTEIRO. A Coruña, 1958. Pintor

Nacido na Coruña en 1958, Juan Martínez do Outeiro és licenciado en Belas Artes pola Facultat de San Jordi, Universitat de Barcelona. Como artista fixo numerosas exposicións individuais e colectivas e participado en feiras internacionais. Como individuais destacan as realizadas na sala de exposicións de Axénciaa EFE (Madrid), Galería Pedro Oliveira (O Porto), Galería Trinta (Santiago de Compostela), Galería Ad hoc (Vigo), Casa dá Parra (Santiago de Compostela) e AECI (Bos Aires).

A súa obra atópase en coleccións como as do CGAC (Santiago de Compostela), Banco Nacional de Venezuela (Caracas), Colección Nissan (Tokío), Chase Manhattan Bank (Nova York) e o Banco Exterior de España (Madrid). é posuidor de premios e bolsas como o I Premio de Pintura Cidade da Coruña de 1982 e a bolsa da Deputación da Coruña para ampliación de estudos na New York University.

Simultaneamente ao seu labor artístico desenvolve o seu labor como teórico da arte, realizando artigos e relatorios, e dirixindo cursos sobre arte e cultura electrónica.

Como docente foi profesor na sede madrileña do Instituto Europeo dei Design, desde a súa fundación ata o ano 2002, no que foi nomeado profesor asociado da Facultade de Belas Artes da Universidade de Vigo, onde continúa a súa docencia. Desde o ano 2004 é profesor invitado na Universidade da Coruña. A partir do ano 2006 colabora coa Fundación Luís Seoane en diversas actividades, entre elas a dirección de ArTec, xornadas de arte e música electrónicas.

Xoves 13

LARA PINTOS. A Coruña, 1984. Pintora e ilustradora

Titulada pola Escola de Artes e Oficios Pablo Picasso da Coruña, e estudante actualmente da licenciatura de Belas Artes en Pontevedra, compaxina o seu labor como ilustradora para publicacións, entre as que se atopa a Xunta de Galicia, coa súa actividade principal, a pintura e as súas exposicións. En 2006, en revístaa foto3magazine.com, Rebeca Ponche definiu a súa obra como "A representación dun canto efémero, poemas de camiños escalados cara a un mundo de seres elevados espiritualmente."

MARÍA LUCES. A Coruña, 1968. Deseñadora gráfica

Realizou estudos de debujo publicitario e deseño gráfico na Escola de Artes Aplicadas e Oficios Artísticos Pablo Picasso da Coruña. Ademais, levou a cabo varios cursos, entre os que se pode citar o Curso Monográfico sobre Arte Final, Dirección de Arte e Realización Publicitaria da School of Creativity, Comunication & Visual Arts do Departamento de Design & Fine Arts dá Wesleyan University.

Actualmente é directora de Arte nunha prestixiosa axencia publicitaria galega e director de arte da Revista O Monografías, do COAG. Así mesmo, dirixiu diversos cursos monográficos de deseño publicitario e conta con ampla experiencia na dirección de arte en empresas e publicacións, como a Revista Bravú e a Revista Vox Pópuli.

é autora de deseños de discos e obras de Mercedes Peón, os Diplomáticos de Monte Alto, ademais de numerosas publicacións, como La Voz da Escola do Grupo Voz de Galicia.

ANTÓN LEZCANO GONZÁLEZ. Deseñador e creativo publicitario.

Compaxina a súa actividade profesional no seu estudo de deseño cunha actividade docente no Centro Español de Novas Profesións da Coruña. A isto engade unha dilatada carreira xornalística en medios como Cuac FM 103, Catro, Televisión Española, Antena 3 Televisión, Radiovoz e, actualmente, Cadea Ser, onde dirixe o espazo radiofónico Zapping, con máis de 800 programas xa emitidos.

é ademais propietario da marca "Nicetrip", onde dá saída a moitos dos seus deseños, incluíndo a coñecida bandeira galega coa vaca, da que foi creador

XOSÉ DÍAZ ARIAS DE CASTRO. A Coruña, 1949

Os seus primeiros deseños cerámicos datan de 1968 para o Grupo Sargadelos, con Luís Seoane e Isaac Díaz Pardo. En 1972, tras ser secretario do Museo de Arte Contemporáneo Carlos Maside, funda o Grupo de Cómic do Castro, que realiza exposicións por toda Galicia e publica A cova dás choias, a primeira revista galega de cómic. Entre 1974 e 1989 é director creativo de Ediciós do Castro e en 1980 gana o Premio de Pintura Cidade dá Coruña.

En 1986 funda o Grupo Revisión Deseño S.L., que realiza as identidades corporativas da Universidade da Coruña, La Voz de Galicia, Porto de Vigo, World Fishing Exhibition'91, Consello da Cultura Galega, V Centenario dá Universidade de Santiago de Compostela, etc.

dirixiu congresos e encontros de deseñadores gráficos e en 1995 funda Imago Mundi Deseño S.L., que realiza as identidades corporativas de numerosas entidades e institucións.

O seu traballo foi seleccionado e exposto en Madrid, no Centro Nacional de Arte Museo Reina Sofía (1987 e 2000); Londres (Design Museum, 1992); Vigo (Marco, 2004); Nova York (Instituto de España, 2005). foi tamén un dos impulsores da Fundación Luís Seoane, dependente do Concello da Coruña, de tal xeito que foi o seu director ata 1998, ano desde o que exerce de secretario do seu padroado.

En 2003 foi nomeado presidente da Fundación Sargadelos e é membro da Asociación Española de Profesionais do Deseño. Posúe o título de deseñador gráfico profesional expedido polo Bureau of European Designers Associations, o máis alto organismo da Unión Europea para temas de deseño. Ademais, é autor de artigos sobre arte, deseño e industria; coautor do libro Arte / Industria: Isaac Díaz Pardo (Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, 2004), e coordinador e coautor do libro Isaac Díaz Pardo: creación e compromiso na Galicia do século XX (Deputación da Coruña, 2006).

MIGUELANXO PRADO. (A Coruña, 1958). Debuxante.

é un dos autores españois máis reputados e respectados internacionalmente, sendo a súa obra de maior repercusión a multipremiada Trazo de Xiz (1992).

Afeccionado á pintura e á lectura desde moza, Miguelanxo Prado descubriu o cómic e interesouse polo medio aos 20 anos (impresionado por autores como Moebius e Sergio Toppi), abandonou os estudos de arquitectura e decídese a dedicarse profesionalemente á historieta, iniciando pronto unha traxectoria ascendente nas revistas de cómics para adultos dos 80, publicando nalgunhas das cabeceiras máis emblemáticas da época (Zona 84, Comix Internacional, 1984, Cairo, Cimoc), así como no semanario de cómic de humor O Xoves.

Durante a década dos 90 realiza traballos noutros medios, como a ilustración, deseño de personaxes para TV (en España, para o popular programa infantil da TV galega Club Xabarín, en EEUU, para a serie de animación de Men in Black producida Steven Spielberg). Prado tamén foi un dos autores europeos que foi contactado por Kodansha (unha das editoriais de cómic máis importantes de Xapón) na década dos 90 para realizar cómics directamente para Xapón, e aínda que non realizou historietas novas directamente para os nipóns si que publicou con eles historias xa realizadas con anterioridade. Desde 1998, é tamén director do Viñetas desde o Atlántico, o Salón do Cómic que se celebra cada verán na Coruña.

No 2003, foi un dos autores escollidos directamente por Neil Gaiman, guionista brítánico auténtica estrela e best-seller do n\>-book USA grazas á súa serie The Sandman (DC n\>/Vertigo), para participar na novela grafica colectiva The Sandman: Endless Nights (formada por varias historias curtas debuxadas por varios autores e que é un dos eventos editoriais do cómic USA para o 2003), na que tamén participan autores da talla de Milo Manase, Fran Quitely e Bill Sienkiewicz.

¡Comeeenzamooos!



Scissor Sisters - I Don't Feel Like Dancing

Análisis musical: Los Micrófonos - La Pastilla

Para poñérmonos en situación, a sintonía desta sección, dentro vídeo:




E agora que xa nos afixemos a idea agora en facede un pequeno esforzo de memoria... seguro que todos lembraredes a TataGolosa e a súa "canción" Los Micrófonos:




Pois ben, agora lanza estoutra "nova canción" titulada La Pastilla:




Bueno querida xente, pois aquí remataría a nosa análise musical desta "nova canción" que como ben vedes abóndase ela soa para se analisar e definir... senón fose porque o gran Berto, de Buenafuente, vén de nos descubrir que é unha vulgar copia dun grande e clásico tema histórico baseado na convulsa Revolución Francesa de 1789 que cambiou para sempre os destinos de medio Mundo.

Quen o ía dicir destas mentes preclaras do mudo da industria musical...


Dentro vídeo:

Taboleiro: Antón con la Torre de Hércules

Diez artistas coruñeses ofrecerán su visión de la Torre de Hércules


Los participantes representarán plasmarán su imagen del faro sobre una reproducción del mismo.

El alcalde de A Coruña, Javier Losada, ha presentado hoy la iniciativa «Personaliza tu Torre», en la que diez artistas coruñeses ofrecerán su visión del faro romano sobre una reproducción de la Torre de Hércules, con el fin de apoyar la candidatura de ésta a Patrimonio de la Humanidad.

Las obras se realizarán sobre una reproducción de dos metros de altura, y se podrán emplear distintas técnicas pictóricas, fotográficas y audiovisuales.

En la iniciativa participarán el fotógrafo y pintor Manuel Vilariño; el dibujante Miguelanxo Prado, que creó también el cartel promocional de la candidatura; los diseñadores gráficos Xosé Díaz y María Luaces; los pintores Vicente Prego, Juan de la Colina, Xurxo Gómez-Chao y Lara Pintos; el diseñador y creativo publicitario Antón Lezcano; y Noemí Otamendi, que es diseñadora y fotógrafa.

El resultado de su trabajo se expondrá a mediados de marzo en un espacio que será habilitado en Los Cantones, en la ciudad.

Además, durante el proceso de designación de la torre, serán colocadas las obras en distintas ubicaciones emblemáticas de la urbe, como el Monte de San Pedro, el Kiosco Alfonso o el Palacio de María Pita.

No obstante, el regidor dijo que esta aportación de los artistas coruñeses es «sólo el primer paso» de una iniciativa encaminada a potenciar la imagen de la Torre «como seña de identidad de la ciudad» y hacerla «presente en todos los ámbitos de la vida cotidiana».

«Queremos que la Torre se vea en las calles, en las sedes de las empresas, en los escaparates de los comercios, en las aulas. Pero queremos que sea la Torre de cada uno, con la visión particular de cada coruñés sobre ese faro de la humanidad», subrayó.

Para ello, además del modelo de dos metros, el Ayuntamiento pondrá a disposición de los ciudadanos una torre de menor tamaño (unos 50 centímetros de altura), que podrá ser colocada en escaparates o comercios, dirigida a todos los que quieran «aportar su propia interpretación artística del faro».



Visto en: http://www.zappingyes.blogspot.com/

Fuente: La Voz de Galicia

Telezapping: Vaya Semanita I - El Pelanas

Para quen nunca oíra falar de Vaya Semanita en resumidas contas ha de saber que é un programa de humor semanal que se emite os Xoves en "prime time" na ETB, co cal, sabendo isto xa é doado comprender o mérito de coar un programa de humor no que se tocan temas moi delicados en horario de máxima audiencia.

Eu souben de el xa na primeira etapa (par min a mellor, e que será da que falaremos) cando capitaneaba esa panda de tolos Oskar Terol, que algúns xa coñeceredes (teredes soportado) de La Sexta, a través do canal internacional da televisión pública vasca.

Non só tiñan sketches nos que parodiaban os temas de actualidade e seccións fixas das que eu era gran devoto como Los Santxez, La Cuadrilla o El Pelanas senón que tamén tiñan entrevistas a persoeiros de todo tipo e nas que se puido ver como lle daban caña ao propio EAJ-PNV (seica as cousas non funcionan como aquí) ou conseguían que o entón emerxente Arnaldo Otegi dixera "Viva España". Claro que entón estaban no medio da tregua máis longa que se coñece de ETA e había un ambiente máis proclive, non sei como andará a cousa agora...

O caso é que o éxito rotundo destes grandes profesionais do humor acabounos por levar a TVE1 onde tentaron exportar a mesma fórmula ao programa Made in China, que rematou ao pouco sen éxito, aínda non sei ben se por defecto ou exceso de manterse fieis a idea orixinal espallándose cada un dos compoñentes do grupo por distintas cadeas con máis fracasos ca éxitos...probablemente a única que vos soe, a parte do mencionado Terol, é Nerea Garmendia, a moza do comisario don Lorenzo (Juan Diego) en Los Hombres de Paco, en Antena 3.

Na ETB o programa continuou capitaneado por dous vellos membros que decidiron quedar e incorporaron un novo elenco que resiste ata o día de hoxe.

Mais como xa dixen imos relembrar a etapa orixinal encetando polo "Pelanas", o kinki máis famoso do barrio de Otxarkoaga, no Gran Bilbao, probablemente un cruce de razas entre emigrantes galegos, antergos dos makois, e cañís andaluces misturados con éuskaros indíxenas que xa habitaban os vales máis recónditos cando aínda non se inventara a roda. O viño de cartón e a heroína fixeron o resto...

Dentro vídeos:



En 50X15



La Universidad de la Vida



El silencio de los corderos



En las elecciones europeas



Noche de Fiesta



Las Olimpiadas de Otxarkoaga

Cásicos de Internet: José Tojeiro

Ante semellante peza histórica semella inevitable caer no tópico de que este clásico é coma o bo viño, que mellora cos anos. Cumio do esperpento galego elevado á máxima potencia, que rite ti de Valle Inclán. Mais creo que sobran as palabras para definir esta peza, que xa se define ela soa "per se"...

Dentro vídeo:


Bulla: especial elecciones

Rubio: - ¡Hale neno LLa te vale! ¡Tinías que poner la anterior entrada antes de las eleciones!

Chino: - ¡Ke kieres chorvo! LLa le dijera LLo al Brigantium que la semana pasada estaba mazo liado


R: - ¡I luego neno!


Ch: - ¡Estuve todo el rato con tu vieja!


R: - ¡Pero ke dicis julai a ver si te voi tener que astiLLar!

Ch: - ¡Ke no neno, achanta! Ke estuve kurrando


R: - ¡Kurrando tú!

Ch: - ¡I Luego chorvo! A ver si te vas pensar ke LLo vivo sólo de darle el palo a la peña, ke LLo también sé ganarme unos talegos honradamente


R: - ¡Achanta de ahí!


Ch: - Ke sí julai, ke estuve puliendo toda la semana en la placita pa sakarme algo de guita ¿nais?


R: - Ah bueno... chorvo no te pongas así que LLo te vengo de guai ¡A ver si te voi tener que partir los piños! ¿I luego aLLer no libraste?


Ch: - Achanta neno, ke aLLer tuve que ir a una mesa electoral de las eleciones principales del mundo

R: - Bueno, neno, pues por lo menos te darían algo de guita ¿no?


Ch: - ¡Hombre i luego! unos 180 €

R: - ¿Cuánto es eso? Es ke LLo sigo pensando en talegos ¿nais?

Ch: - ¡Unos 30 talegos julai!


R: - ¡Pero eso es mazo guita! LLo pensaba que eran 10 por cabeza


Ch: - ¡Claro neno! LLo era vocal i había otros dos, el presi y otro vocal i les dije... "Me prestas 20 pavos" "¿ke no llevas nel?" "a ke te miro LLo" ¡I plaka! 30 talegos...


R: - ¡Agüita! LLa me molaba...


Ch: - ¿I Luego? ¿Nunca fuisti a una mesa letoral desas?


R: - ¡Pues no neno!

Ch: - ¡Bute!¡Pues LLa tenemos bulla chorvo!


R: - ¡Chachi ke sí! ¡I Luego!

Ch: - Pues nada peñita, LLa sabeis... si vais de legal como LLo votais ke SI ke fuisteis alguna vez a alguna mesa letoral aunke fuese en el bankillo, como el julai ese del Madriz, el Guti. Y si sois unos perdidos como el Rubio pos votais que no ¿nais? Pero entonces igual vos tengo ke astillar...
¡Hala peñita abur! ¡A votar!

R: - ¡Espera chorvo que LLo también me najo! I a votar tod@s ke NO. ¡Abur piñita!




Makois: Especial elecciones

¡Buenas peñita!

Muchos LLa me conoceréis, algunos por el programa ese de los dos julais de la Ser, Zapping, aunque la mayoría os kedaríais con mi jeto de privar en los soportales o compartir un lirio de guai, kizá también me esté leLLendo algún julandrón que le haLLa dado el palo alguna vez (¡a ke te miro LLo!), a todos eLLos les mando ahí de buen roLLo, i pa los que no me conozkan, perikitas y juloays, con ustedes, el Chino, de High Mountain.

A partir de hoi vos voi ilustrar con mi sabiduría aprendida en la Universidad de la Vida, de esa ke no viene en los libros (el papel, pa los petas), i de la ke pucho mogoLLón i ke iré escribiendo en este blog. Gracias al calculín del Marcus por el Spectrum que me movió en el feirón de Sada pa poder burlar por la Red, MUCHO.

Bueno, i pa abrir boka, que no pa romperla, ¿nais? (que de eso también le piloto mazo) vos voi dejar un documento escecional que elaboramos mi colega el Rubio i LLo hará cosa de un año cuando las eleciones pal hay-untamiento en las que probamos la honestidad de los partidos más importantes.

Hai que decir que fueron mazo enroLLaos i alguna perikita kasi nos liga, menos mal ke tenemos el kulo LLa mui pelao i al final salimos en kanoa ¿nais?


¡Hala peñita! Espero que vos mole, me tango a los soportales...






¡Comeeenzamooos!

Mika: Grace Kelly

Isto é Zapping...YES!


Bueno, nenos e nenas, pois ata aquí chegou a paciencia dalgúns oíntes que decidimos ir máis aló de esposarnos á cama para levar o mono de Zapping (Yes!) do mellor xeito sen que ninguén resulte ferido. É por isto que decidimos crear este blog feito por e para fans.



O criterio do blog, como en xeral adoitaba ser o do programa, será totalmente aleatorio e imprevisible.

En principio habemos colleitar o mellor do mellor das distintas seccións coas que Txury e Antón nos foron ilustrando ao longo destes anos: atxurizapping, dúbida razonable, análise musical, clásicos de Internet, academia de..., mola/no mola, e un longo etcétera aínda que tamén haberá produción propia e a cousa irá evolucionando na medida en que o resto de oíntes decidades involucrarvos. Tentaremos iso si, que haxa unha bulla por semana na que por suposto non haberá lugar para as medias tintas.

Eximimos dende agora a Txury e Antón de calquera prexuízo físico, psíquico, económico, fisiolóxico, estético, morfosintáctico, psicotrópico e incluso ecolóxico que puidera derivarse desta bitácora en tanto en canto non sexan parte activa dela (o cal desexamos que ocorra o máis cedo posible).

Agardamos pois que nos enviedes axiña avalanchas de ideas, peticións, suxestións, comentarios, chistes, ligazóns e todo o que se vos pase pola cabeciña referente a este noso/voso programa.

Deixaremos un enderezo de correo electrónico para todo aquel que desexe aportar algo que a bote pronto non se atreva a comentar en público ou para que nos contedes algún segrediño ou ben para que dirixades as vosas ameazas, calumnias, acusacións sen probas, difamacións e insultos (agás aqueles refinados e pouco frecuentes, que teñen a súa propia sección) que será o único que se censurará. Aínda que preferimos que compartades nos comentarios todo o que sexa posible. Tamén admitimos doazóns :P

Pero... que aínda non sabes que é Zapping (Yes!)?! Á esquerda da túa pantalla tés un apartado no que por cortesía de Galiciandreamer e o Podcastero Enmascarado poderás descargar o arquivo de programas emitidos tanto en Radio Voz como en Radio Coruña Cadena Ser no que poderás descubrir a filosofía e indiosincrasia así como a tolemia e desvergoña do programa.

Ben, se esquecemos algo coido que haberá quen nolo lembre, de momento non haberá "taboleiro", xa veremos máis adiante, e se queredes preguntar algo adiante.

Así que HECHO LO HECHO Y DICHO LO DICHO....

PROXIMAMENTE...

PROXIMAMENTE...

COMING SOON...